กระดานชนวนยุคใหม่

รู้จักกระดาษชนวนกันไหมครับ?
ผมเกิดไม่ทันได้ใช้งานหรอก แต่ก็เคยได้ลองเขียนเล่น
ผมชอบเจ้ากระดานแผ่นนี้ เพราะเขียนแล้วลบง่าย ต่างจากกระดาษที่ต้องใช้เวลามากกว่าในการลบ
เขียนแล้วลบง่าย เหมาะมากกับการวาดรูปโน้นนี่นั่น หรือแม้แต่ใช้เป็นกระดาษทดเลข

ข้อดี คือ ลบง่าย
แต่ก็กลายเป็นข้อเสียไปในตัว คือ ไม่มีร่องรอยให้ติดตาม
ถ้าจะเปรียบเทียบให้เด็กสมัยนี้เข้าใจ กระดานชนวนก็คล้ายๆไวท์บอร์ดที่ย่อขนาดเหลือเพียง A4 ต่างกันเพียง พื้นดำกับพื้นขาว และดินสอธรรมชาติกับปากกาเคมี

ตอนที่ข่าวกระดาษอิเล็กทรอนิกส์เริ่มเป็นที่พูดถึงกัน ผมก็ลุ้นว่าน่าจะมีคนทำกระดานชนวนแบบไฮเทคออกมาขาย แต่ทำไปทำมา กลายเป็น แท็บเลต เสียอย่างนั้น

อุปกรณ์ขนาดพกพาง่าย มองไกลๆไม่ต่างอะไรจากกระดานชนวน แต่คุณสมบัติเหนือชั้นกว่ามาก
เป็นทั้งอุปกรณ์สำหรับอ่านหนังสือ ดูหนัง ฟังเพลง เล่นเกม เชื่อมต่ออินเตอร์เน็ต หรือถ้าจะใช้เป็นสมุดบันทึก

คุณสมบัติกินรวบขนาดนี้ ไม่น่าจะมีสินค้าใด(ในประเภทเดียวกัน)ได้ผุดได้เกิดอีก
แต่ก็มีคนกล้าคิดต่าง
เขามองว่า แท็บเลตที่กำลังฮิตเปรี้ยงปร้าง ณ ขณะนี้ มีคุณสมบัติเยอะก็จริง แต่ก็ยังมีจุดอ่อนอยู่ เพราะมันยังไม่ตอบโจทย์ชีวิตของคนทำงานในปัจจุบัน
ชีวิตที่ต้องมีการจดโน้ต มากมายในแต่ละวัน
ไหนจะพวกนักออกแบบที่นิยมสเก็ตช์ภาพในทันทีที่คิดออก
ผู้บริหารบางคน ก็ต้องวาดภาพโครงร่างไอเดีย ก่อนกล่าวสุนทรพจน์
และยังมีอีกหลายคน ที่ใช้ปากกาขีดๆเขียนๆ เพื่อช่วยในการคิด

นี่จึงเป็นที่มาของกระดานชนวนอิเล็กทรอนิกส์ ‘Noteslate’ ของบริษัทในสาธารณรัฐเชก
หน้าจอขนาด 13 นิ้ว สำหรับขีดเขียนเพียงอย่างเดียว จึงไม่ต้องมีความละเอียดมากนัก
ฟังก์ชั่นการใช้งาน ก็พื้นๆ มีเพียงหมึกสีพื้นฐาน ขาว ดำ น้ำเงิน เขียว แดง และ 3 ปุ่น สำหรับ บันทึก ลบ และเลื่อนหน้า
ส่วนปากกาสามารถใช้เขียนและเป็นยางลบได้ด้วย
ถ้าจะเชื่อมต่อกับอุปกรณ์ตัวอื่น ก็มีช่องเสียบเอสดีการ์ด และยูเอสบี โดยมีไว-ไฟ เป็นอ็อปชั่นเสริมอีกที

นี่เป็นรุ่นแรกที่จะวางขายกลางปีนี้ สนนราคา 99 ดอลลาร์
สำหรับรุ่นต่อๆไป ได้ข่าวว่าจะเน้นการแชร์เอกสาร และทำให้สามารถอ่านไฟล์พีดีเอฟได้ รวมทั้ง ทำให้สามารถใช้ปากกาดินสอทั่วๆไปในการเขียน แทนที่จะต้องเป็นปากกาสไตลัส

มาลุ้นกันครับว่า ไอเดียสูงสุดคืนสู่สามัญ จะไปได้ไกลแค่ไหน?

ภาพจากthecoolist.com

สโลแกน 'พัก' การเมือง

ตอนนี้เข้าสู่โหมดการเลือกตั้งเต็มรูปแบบ ใกล้ได้เวลาหย่อนบัตรเต็มที
ข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ จึงเต็มไปด้วยภาพนักการเมือง ทำในสิ่งที่หลายคนคาดไม่ถึง ยอมทุกอย่าง เพื่อคะแนนเสียง

อ้อ! ไม่ต้องตกใจว่า ผมจะเอาเรื่องเครียดมาฝาก ตรงกันข้าม ผมจะพาทุกคน 'พัก' จากเรื่องการเมือง มาเป็นเรื่องขำๆ

ลองคิดดูนะครับ ถ้าเปลี่ยนบริษัท ให้เป็นพรรคการเมือง เราจะได้คำขวัญที่ใช้ในการหาเสียง ที่ฟังดูดีทีเดียว

เริ่มจากพรรคที่ใช้นโยบายแบบเป๊ปซี่ ก็จะมีคำขวัญว่า “พรรคเรา รสชาติของรุ่นใหม่”
ส่วนพรรคที่ใช้นโยบายแบบมิต้า จะได้ว่า “เล็กๆพรรคเราไม่ ใหญ่ๆพรรคเราทำ”
หรือถ้าเป็นนโยบายแบบวอลโว่ ก็จะเป็น “ทุกชีวิตปลอดภัยในพรรคเรา”
พรรคที่ต้องการสื่อถึงความทรหด ต้องใช้นโยบายแบบห้าห่วง “พรรคของเราทนหายห่วง”
แต่สโลแกนนี้เหมาะกับนัการเมืองไทยมากที่สุด “พรรคของเรา ลื่นเหลือล้น ทนเหลือหลาย” ซึ่งน่าจะได้ไอเดียนโยบายจากเวลลอย
พรรคที่เน้นความสุขต้องใช้นโยบายแบบคลอสเตอร์ “ความสุขที่ประชาชนดื่มได้”

แต่ผมชอบสโลแกนนี้มากที่สุด
เพราะถ้าเลือกใช้นโยบายแบบทีวี ไดเร็กท์ ก็จะได้คำขวัญว่า “ถ้าไม่พอใจ พรรคของเรายินดีคืนอำนาจให้ประชาชนใน 30 วัน”
และก็ต้องพ่วงนโยบายแบบลิโพ ไปด้วยครับ
“คำเตือน ：ห้ามเลือกตั้งเกินปีละ 2 ครั้ง และโปรดอ่านคำเตือนบนฉลากข้างหีบก่อนหย่อนบัตรทุกครั้ง”